İbretlik Bir Çelişki

Milyonlarca insanın kendisine rol model aldığı; hayatını, giyim tarzını, konuşmasını, ilişkilerini ve hatta alışkanlıklarını örnek aldığı şarkıcılar, futbolcular ve dizi oyuncuları zaman zaman uyuşturucu kullanımı, alkol, ahlaki sorunlar ve savrulmuş hayatlarıyla gündeme geliyor.

Fakat ne gariptir ki, onları hayranlıkla takip eden insanların çoğu, bu hayat tarzını görünce onlardan soğumuyor.

Bir sanatçı uyuşturucu kullanıyor, yine de şarkıları dinlenmeye devam ediyor.
Bir futbolcunun özel hayatı skandallarla dolu, yine de forması gururla giyiliyor.
Bir oyuncu yanlışlarıyla gündeme geliyor, yine de milyonlarca insan onu örnek almaya devam ediyor.

Hatta bazen şöyle deniliyor:

“Onun özel hayatı beni ilgilendirmez, ben sanatını seviyorum.”

Peki aynı anlayış neden Müslümanlara gelince bir anda değişiyor?

Bir Müslümanın yaptığı hata görüldüğünde, hemen İslam sorgulanıyor:

“İşte Müslümanlar böyle.”

Bir insanın günahı, İslam’ın kusuruymuş gibi sunuluyor.

Oysa İslam, Müslümanların hatasından değil; Kur’an ve Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) öğretilerinden anlaşılır.

Bir Müslüman hata yaptığında “İslam böyle” demek ne kadar yanlışsa, bir sanatçının veya sporcunun yanlışını görüp “Ben onu yine de örnek alırım” demek de o kadar düşündürücüdür.

Asıl mesele şudur:

İnsanlar hayran oldukları kişilerin hatalarına karşı neden bu kadar hoşgörülü, fakat inanmadıkları bir hayatın mensuplarının hatalarına karşı neden bu kadar acımasız?

Belki de burada kendimize şu soruyu sormalıyız:

Biz gerçekten insanları mı takip ediyoruz, yoksa onların bize sunduğu hayat tarzını mı satın alıyoruz?

Bir insanın milyonlarca takipçisinin olması, onun doğru yaşadığını göstermez.
Birinin çok ünlü olması, onun örnek alınmaya layık olduğunu göstermez.
Birinin sahnede alkışlanması, hayatının da alkışlanacak olduğu anlamına gelmez.

Çünkü şöhret, hakikatin ölçüsü değildir.

Asıl ibretlik olan ise şudur:

Kendi hayatımıza yön vermesi gereken dini, bazı insanların hataları yüzünden terk ederken; hayatımızı yönlendirmemesi gereken insanların hatalarını bile bile onları göklere çıkarmak…

Belki de insanın en büyük yanılgılarından biri budur:

Yanlış kişilerin kusurlarını görmezden gelip, doğru yolun mensuplarının kusurlarını doğru yolun kusuru zannetmek.

Oysa akıllı insan, kişiye değil hakikate bakar.

Çünkü insanlar hata eder.
Sanatçılar hata eder.
Sporcular hata eder.
Müslümanlar da hata eder.

Fakat hata yapan Müslüman ile hatayı emreden İslam aynı şey değildir.

İbret almak isteyen insan, kimin yaptığından önce neyin doğru olduğuna bakar.

Ve belki de bugün en çok ihtiyacımız olan şey, başkalarını eleştirmeden önce kendimize şu soruyu sormaktır:

“Ben kimi örnek alıyorum ve neden?”

Çünkü insan, hayran olduğu kişiye zamanla benzemeye başlar.