Her Kışın Bir Baharı, Her Gecenin Bir Sabahı Vardır

Hayat bazen insanı öyle yorar ki, insan ne yapacağını bilemez. Üst üste gelen sıkıntılar, bitmeyen dertler, yarım kalan hayaller derken gönlümüz daralır. “Bundan sonra nasıl olacak?” diye düşünürüz.

Ama hayatın güzel bir tarafı vardır: Hiçbir sıkıntı sonsuza kadar sürmez.

Kış gelir, ağaçların yaprakları dökülür. Sokaklar sessizleşir, havalar soğur. Bazen insan kışa bakıp baharı unutur. Oysa toprağın altında sessizce bekleyen tohumlar vardır. Bahar geldiğinde yeniden yeşereceklerini bilir gibi sabırla beklerler.

İnsan da bazen böyle bekler.

Bir gün gelir, işler ters gider. Sevdiğimiz birini kaybederiz, bir hayalimiz gerçekleşmez, beklediğimiz bir haber gelmez. Kimi zaman da kimseye anlatamadığımız bir derdi içimizde taşırız.

Gülümseriz ama içimiz ağlar.

İşte böyle zamanlarda kendimize şunu hatırlatmak gerekir:

Bu günler de geçecek.

Çünkü hiçbir gece sabaha kadar sürmez.

Sabahın geleceğini bilmek için güneşi görmemiz gerekmez. Güneş, biz görmesek de doğmak için kendi vaktini bekler.

Belki bizim hayatımızda da bugün her şey karanlık görünüyor. Ama bu, yarının da karanlık olacağı anlamına gelmez.

Allah bazen bize istediğimizi hemen vermez. Belki biraz sabretmemizi ister. Belki bizi daha güzel günlere hazırlıyordur. Belki de bugün “neden?” diye ağladığımız şeyin, yarın “iyi ki olmamış” diyeceğimiz bir olay olduğunu zaman bize gösterecektir.

Hayat bunu bize defalarca öğretir.

Bir kapı kapanır, başka bir kapı açılır.

Bir insan gider, hayatımıza başka insanlar girer.

Bir umut biter, başka bir umut doğar.

Bir yara açılır, zamanla kabuk bağlar.

Yeter ki insan, “Artık hiçbir şey düzelmez.” demesin.

Çünkü bazen en güzel günler, en zor günlerin hemen arkasından gelir.

Tasavvufun bize öğrettiği en güzel şeylerden biri de sabırdır. Sabır, hiçbir şey yapmadan beklemek değildir. Sabır; elinden geleni yaptıktan sonra, gerisini Allah’a bırakabilmektir.

“Ben bugün elimden geleni yaptım. Bundan sonrasını Rabbim bilir.” diyebilmektir.

Bazen insanın yapacağı tek şey budur.

Biraz susmak…

Biraz dua etmek…

Biraz sabretmek…

Ve yoluna devam etmek.

Unutmayalım; tohum toprağın altında kaldığı için kaybolmuş değildir. Sadece zamanı gelmemiştir.

Belki sen de bugün toprağın altında kalmış bir tohum gibisin. Kimse seni görmüyor, kimse içinde neler olduğunu bilmiyor olabilir.

Ama sen yine de bekle.

Çünkü senin de baharın var.

Senin de güzel günlerin var.

Senin de yeniden güleceğin, huzur bulacağın, “Şükürler olsun, bugünleri de gördüm.” diyeceğin günler var.

Hayat ne kadar yorarsa yorsun, umudumuzu elimizden bırakmayalım.

Çünkü her kışın bir baharı, her gecenin bir sabahı vardır.

Ve bazen insanın ihtiyacı olan tek şey, sabahın geleceğine biraz daha inanmaktır.

Bugün ağlıyorsan, yarın gülebilirsin.
Bugün yorulduysan, yarın dinlenebilirsin.
Bugün kaybettiysen, yarın yeniden başlayabilirsin.

Yeter ki gönlünden umudu çıkarma.

Çünkü bazen hayat, tam bittiğini düşündüğün yerde yeniden başlar.