TANER KELEŞ’TEN COP31 ELEŞTİRİSİ: “İKLİM KRİZİ VAATLERLE DEĞİL, SOMUT ADIMLARLA ÇÖZÜLÜR”

Saadet Partisi Bursa İl Başkan Yardımcısı Taner Keleş, Antalya’da gerçekleştirilen COP31 İklim Zirvesi’ne ilişkin değerlendirmelerde bulundu. Fosil yakıtlardan çıkış için bağlayıcı bir takvim oluşturulmaması, iklim finansmanındaki belirsizlikler, enerji politikaları ve fosil yakıt lobilerinin müzakerelerdeki etkisine dikkat çeken Keleş, iklim krizine karşı daha somut, adil ve uygulanabilir politikalar geliştirilmesi gerektiğini vurguladı.

Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin 31. Taraflar Konferansı (COP31), 9-20 Kasım 2026 tarihleri arasında Antalya’da gerçekleştiriliyor. Dünya genelinden hükümet temsilcilerini, bilim insanlarını, sivil toplum kuruluşlarını ve uluslararası kuruluşları bir araya getiren zirve, iklim değişikliğiyle mücadelede alınacak kararlar açısından yakından takip ediliyor.

Zirveye ilişkin değerlendirmelerde bulunan Saadet Partisi Bursa İl Başkan Yardımcısı Taner Keleş, küresel iklim müzakerelerinin yalnızca hedeflerin ve iyi niyet beyanlarının açıklandığı toplantılar olmaktan çıkarılması gerektiğine dikkat çekti.

Keleş, iklim krizinin etkilerinin giderek ağırlaştığı bir dönemde ülkelerin enerji politikalarından finansman yükümlülüklerine kadar pek çok alanda gerçekçi ve uygulanabilir adımlar atmasının önem taşıdığını belirtti.

“FOSİL YAKITLARDAN ÇIKIŞ İÇİN NET BİR TAKVİM ŞART”

COP31’e yönelik eleştirilerin başında kömür, petrol ve doğal gaz kullanımının sonlandırılmasına ilişkin bağlayıcı bir yol haritasının bulunmamasının geldiğini belirten Keleş, enerji dönüşümünün belirsiz hedeflerle yürütülemeyeceğini ifade etti.

Türkiye ve Avustralya gibi enerji üretiminde kömürün önemli yer tuttuğu ülkelerin politikalarının da bu açıdan değerlendirilmesi gerektiğini kaydeden Keleş, fosil yakıtlara bağımlılığın azaltılması konusunda ülkelerin somut sorumluluk üstlenmesi gerektiğini vurguladı.

Keleş, enerji dönüşümünün yalnızca yeni hedefler açıklamakla sınırlı kalmaması, yenilenebilir enerji yatırımlarının artırılması ve fosil yakıtlardan adil bir çıkış sürecinin planlanması gerektiğini dile getirdi.

İKLİM FİNANSMANINDA ADALET VE ŞEFFAFLIK VURGUSU

Keleş’in dikkat çektiği bir diğer konu ise iklim krizinden en fazla etkilenen gelişmekte olan ülkelere sağlanması gereken finansman desteği oldu.

İklim değişikliğine tarihsel olarak daha fazla katkıda bulunan gelişmiş ülkelerin mali sorumluluklarının açık biçimde ortaya konulması gerektiğini belirten Keleş, özellikle iklim krizinin yol açtığı kayıp ve zararların karşılanması konusunda daha güçlü mekanizmalara ihtiyaç olduğunu ifade etti.

İklim finansmanının büyük ölçüde özel sektör yatırımlarına dayandırılmasının gelişmiş ülkelerin doğrudan sorumluluklarını geri plana itebileceğine dikkat çeken Keleş, kamu kaynaklarıyla sağlanacak desteklerin ve uluslararası finansman mekanizmalarının şeffaf biçimde yürütülmesinin önemine işaret etti.

TÜRKİYE’NİN ENERJİ HEDEFLERİ DE TARTIŞMA KONUSU

COP31 kapsamında Türkiye’nin gündeme getirdiği elektrikleşme hedefleri de iklim politikalarının önemli tartışma başlıkları arasında bulunuyor.

Türkiye’nin küresel enerji tüketiminde elektriğin payının 2035 yılına kadar yüzde 35’e çıkarılmasına yönelik önerisinin, elektriğin hangi kaynaklardan üretileceği konusu ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğini belirten Keleş, elektrik tüketimini artırmanın tek başına çevresel dönüşüm anlamına gelmeyeceğini vurguladı.

Elektrik üretiminde fosil yakıtların ağırlığını koruması halinde enerji dönüşümünün beklenen çevresel faydayı sağlamayabileceğine dikkat çeken Keleş, güneş, rüzgâr ve diğer düşük karbonlu enerji kaynaklarına yönelik yatırımların önceliklendirilmesi gerektiğini ifade etti.

“İKLİM MÜZAKERELERİNDE KAMU YARARI ÖNCELİKLİ OLMALI”

Zirveye yönelik eleştiriler arasında fosil yakıt sektöründe faaliyet gösteren şirketlerin ve sektör temsilcilerinin müzakerelerdeki etkisi de bulunuyor.

Petrol, doğal gaz ve kömür sektörlerinin iklim politikalarının şekillenmesinde etkili olmasının çıkar çatışması tartışmalarına yol açtığını belirten Keleş, iklim kararlarının şirketlerin ticari beklentilerinden bağımsız olarak kamu yararı, çevre ve insan sağlığı temelinde oluşturulması gerektiğini kaydetti.

Keleş’e göre iklim müzakerelerinde şeffaflık, hesap verebilirlik ve bilimsel veriler temel alınmalı; karar alma süreçlerinde toplumun ve gelecek kuşakların çıkarları gözetilmeli.

ZİRVELERİN ÇEVRESEL ETKİSİ DE GÖZ ARDI EDİLMEMELİ

Keleş’in değerlendirmesinde, uluslararası iklim toplantılarının kendi çevresel etkileri de önemli bir başlık olarak öne çıktı.

Büyük organizasyonların ulaşım, enerji tüketimi, atık yönetimi ve altyapı ihtiyaçlarının oluşturduğu çevresel yükün dikkate alınması gerektiğini belirten Keleş, iklim konusunda verilen mesajlarla uygulamalar arasında tutarlılık bulunmasının önemine dikkat çekti.

Zirvelerin yalnızca uluslararası katılım ve organizasyon büyüklüğüyle değerlendirilmemesi gerektiğini ifade eden Keleş, ortaya konulan kararların sahada ne ölçüde hayata geçirildiğinin de takip edilmesi gerektiğini vurguladı.

“İKLİM KRİZİ ORTAK SORUMLULUK GEREKTİRİYOR”

Küresel iklim mücadelesinin jeopolitik gerilimlerden, ekonomik çıkar çatışmalarından ve ülkeler arasındaki siyasi anlaşmazlıklardan bağımsız düşünülemeyeceğini belirten Keleş, uluslararası iş birliğinin güçlendirilmesi gerektiğini ifade etti.

İklim krizinin sınır tanımayan bir sorun olduğuna dikkat çeken Keleş, ülkelerin kısa vadeli ekonomik ve siyasi hesaplar yerine uzun vadeli çevresel sürdürülebilirliği esas alan politikalar geliştirmesinin önem taşıdığını kaydetti.

Saadet Partisi Bursa İl Başkan Yardımcısı Taner Keleş, değerlendirmelerini şu mesajla tamamladı:

“İklim krizi hepimizin geleceğini ilgilendiren ortak bir meseledir. Bu mücadele yalnızca uluslararası toplantılarda verilen sözlerle yürütülemez. Fosil yakıtlardan çıkışın takvimi belirlenmeli, yenilenebilir enerji yatırımları artırılmalı, iklim finansmanında adalet sağlanmalı ve ülkeler üstlendikleri sorumlulukları yerine getirmelidir.

Doğayı korumak, su kaynaklarını güvence altına almak, toprağı ve havayı gelecek nesillere sağlıklı biçimde bırakmak hepimizin sorumluluğudur. İklim politikalarının merkezinde şirketlerin kazancı değil, insan, çevre ve kamu yararı bulunmalıdır. Artık yeni vaatlerden çok, sonuç üreten politikalara ihtiyacımız var.”